|
Minisymposium 6 april 2003 - Een impressie
Door Felix Brabander
Het mini-symposium vond plaats op zondag 6 april 2003 van 13.30 tot 17.00
uur, in de Muziekschool in het centrum van Utrecht. Wij hadden er een grote zaal
en vier subzalen tot onze beschikking.
De laagdrempeligheid van de kosten hebben we als belangrijk uitgangspunt
genomen. Er zaten op dat moment nog niet zoveel mensen in ons bestand, ik schat
± 70 mensen toen. In totaal zijn er 35 mensen op het mini-symposium gekomen. We
wilden vooral een gelegenheid scheppen voor de deelnemers om gelijkgestemden te
ontmoeten en te laten ontdekken "wie zijn al die mensen die hier ook in
geïnteresseerd zijn?" We merkten namelijk in de periode daarvoor, in
telefoongesprekken met belangstellenden, dat de belangstelling zeker aanwezig
was, maar dat men erg huiverig was om met zweverigheid geassocieerd te worden.
Het Platform Synchroniciteit wil echter absoluut niet zweverig overkomen en wil
het fenomeen synchroniciteit juist hanteerbaar en concreet maken, ook bij de
toepassing ervan in organisaties.
Om de drempel laag te houden zijn we in een goedkope locatie gaan zitten en
hebben we een toegangsprijs van 15 euro gevraagd. Zo goed als gratis zeg maar.
Op 6 april 2003 zijn we begonnen met een heel korte inleiding door twee
mensen (een collega-adviseur en ikzelf) en is er kort iets verteld over
synchroniciteit. We hebben de zaal wat geprikkeld met vragen als "heeft u zich
wel eens afgevraagd waarom u in synchroniciteit geïnteresseerd bent? Na de
inleiding, die echt maar tien of 15 minuten duurde, hebben we gewerkt volgens
het principe van 'open space'. We zaten met 35 mensen in een kring en iedereen
die het over een specifiek thema wilde hebben kon zijn/haar hand opsteken. Dat
thema werd op een schema aan de muur geplakt met een zaalnummer erbij.
Toen deze thema-inventarisatie rond was, ging iedereen naar de zaal van
zijn/haar keuze. We hadden vier subzalen en een paar 'corners' waar groepjes van
mensen naartoe konden. Sommige zalen waren druk bezocht en in andere zaten soms
maar drie mensen. Maar dat was ook de opzet: jezelf vrij voelen om te kiezen. En
als je midden in een discussie verveelt raakte, ging je gewoon de subzaal uit
waar je dan in zat en wandelde je door het gebouw naar een andere zaal waar een
ander thema en andere mensen je misschien meer aanspraken. In die subzalen zijn
leuke en diepgaande gesprekken gevoerd en contacten gelegd. Wat er wel ontbrak,
achteraf gezien, was een begeleider die de groepsdynamica een beetje in goede
banen had kunnen leiden.
Tussen de rondes van subgroepen door was er steeds de mogelijkheid om in de
grote zaal koffie en thee te drinken en gewoon mensen aan te spreken die daar
ook toevallig rondliepen en nader kennis te maken en als het ware te
'netwerken'. Met andere woorden, deze middag was heel erg
gericht op 'de ontmoeting' en weinig gericht op het verschaffen van allerlei
theoretische of praktische kennis over synchroniciteit en innerlijk leiderschap.
Er was ook grote behoefte om van anderen te horen hoe zij met synchroniciteit
omgingen om wat zij ermee deden zowel privé als in het werk.
Het was eigenlijk een kleinschalig evenement waar de aanwezigen elkaar konden
bekijken en konden concluderen van "ah, dit is dus het soort mensen dat hierin
is geïnteresseerd" en "wil ik hier wel of niet bijhoren?". Onder de aanwezigen
bevonden zich veel adviseurs en coaches, maar ook leidinggevenden en managers,
en daarnaast ook wel enkele mensen met andere beroepen.
De sfeer was prettig en vooral heel open. Sommigen vonden dat er het meest
gebeurde in de subzalen, anderen vonden de bijeenkomsten in de grote zaal ook
bijzonder. Toen we vroegen wie er weer zou komen als we over een paar maanden
weer zo iets zouden organiseren, stak zeker 75% zijn/haar hand op. Alles bij
elkaar werd dit initiatief erg gewaardeerd en ons als kerngroep heeft men veel
succes toegewenst voor de toekomst.
| 
